Histogram, wykres pudełkowy i rozrzutu - kiedy który

Wykresy nie są ozdobą - to narzędzie diagnostyczne. Zanim policzysz test, wykres często ujawnia skośność, wartości odstające czy nietypowy rozkład, których nie widać w samych liczbach. Trzy podstawowe typy to histogram, wykres pudełkowy i wykres rozrzutu.

Histogram pokazuje rozkład jednej zmiennej ilościowej - czy jest symetryczny, skośny, jedno- czy wielomodalny. To pierwszy wykres, po który warto sięgnąć przy sprawdzaniu normalności, obok wykresu kwantyl-kwantyl.

Wykres pudełkowy (boxplot) streszcza rozkład przez medianę, kwartyle i wartości odstające - świetnie nadaje się do porównania kilku grup obok siebie (np. wynik w trzech kierunkach studiów). Wykres rozrzutu (scatter) pokazuje związek dwóch zmiennych ilościowych i jest naturalnym towarzyszem korelacji oraz regresji.

Przykład: przed korelacją Pearsona rysujesz wykres rozrzutu - jeśli punkty układają się w krzywą, związek nie jest liniowy i Pearson zaniży jego siłę. Typowy błąd to raportowanie samego współczynnika bez spojrzenia na wykres, który mógłby ujawnić np. jedną obserwację napędzającą całą korelację.

Zasada: dobierz wykres do typu zmiennych i celu, podpisuj osie i nie upiększaj obrazu danych na siłę. W raportach z naszego silnika wykresy powstają automatycznie razem z liczbami, więc ilustracja zawsze odpowiada tabeli wyników. Zobacz zakres analiz w konfiguratorze.