Ile respondentów potrzebujesz?

Zbyt mała próba grozi tym, że realny efekt pozostanie niewykryty (niska moc). Wielkość próby wyznacza się z trzech rzeczy: zakładanej wielkości efektu, poziomu istotności (zwykle 0,05) i pożądanej mocy (zwykle 0,80).

W praktyce korzysta się z analizy mocy (np. program G*Power) lub gotowych wzorów. Dla badań korelacyjnych i ankietowych często przyjmuje się rzędy wielkości 100+ osób, ale to zależy od liczby zmiennych i planowanych testów. Zawsze uzasadnij liczebność w metodologii.

Przykład: dla badania ankietowego na dużej populacji, przy 95% ufności i 5% marginesie błędu, wychodzi około 385 osób (możesz to policzyć w naszym kalkulatorze wielkości próby). Dla porównania dwóch grup testem t przy średnim efekcie (d = 0,5) i mocy 0,80 potrzeba około 64 osób na grupę. Typowy błąd to dobór „na oko" (np. równe 100) bez żadnego uzasadnienia.

Wskazówka: liczebność zależy też od liczby predyktorów (w regresji często przyjmuje się kilkanaście obserwacji na predyktor) i od spodziewanych braków danych - warto zebrać z zapasem. W metodologii napisz wprost, skąd wzięła się docelowa liczba uczestników.

Docelową wielkość próby najłatwiej oszacować, zanim zaczniesz zbierać dane - policzysz ją w darmowym kalkulatorze wielkości próby (metoda Cochrana z korektą na skończoną populację). Liczebność zawsze uzasadnij w metodologii, a przy planowaniu analiz skonsultuj hipotezy z asystentem.